gemeente utrecht
spiegelen
Waar nu onze school staat lag vroeger een kanaal
we hebben een les gehad over poezie en de gescheidenis van het gebied
daarna zijn we zelf poezie gaan schrijven en voordragen
MARGERITE HEEFT UIT AL ONZE STUKJES EEN GEDICHT GEMAAKT
Locatie: Utrecht, dichterlijk
Tijdens een brainstorm sessie met de buurt, over de inrichting van de ‘groene laan’ ontstond de wens: ‘breng ook leven achterin de stille afgelegen hoek, bijvoorbeeld iets met licht.’ Toen een bewoonster ook nog kwam met een prachtig gedicht over het ‘onbedoeld gemaakt gebied’ viel alles op z’n plek. Het transformatorhuisje stond er al, de koppeling met de twee gedichten en verlichting was snel gemaakt, in deze Dichterswijk.
het gedicht staat in spiegelbeeld en is verlicht
Tijdens de opening met de wethouder hebben wij het gedicht voorgedragen
Participatie
Samen met een groepje kinderen van basisschool ‘De kleine dichter’ is een gedicht gemaakt. Na een verhaal over de geschiedenis van de plek, het thema ‘spiegelen’ en de kracht van poëzie, gingen de kinderen zelf aan de slag. Margerite Luitwieler, die ook het gedicht op de andere zijde van het trafohuisje schreef, haalde uit elk gedicht een stukje en maakte daar één nieuw geheel van. Dit gedicht is in spiegelbeeld uitgesneden uit weervast staal. Zodra het donker wordt, licht de poëzie op.
Het gedicht is geïnspireerd op het oude kanaal met zijn spiegelende oppervlak. Het markante voorgebouw, op de kop van de groene laan, was het oude groente en fruitveiling gebouw, via een kanaal verbonden met de veilinghaven. Schepen voeren hier af en aan met verse lading. Ook is het gedicht geïnspireerd op het spiegelen aan een ander. In een wereld vol social media spiegelen kinderen zich steeds vaker aan anderen. Hoe leuker, mooier of succesvoller die ander lijkt, hoe moeilijker het wordt om jezelf te blijven. Wie ben jij, als je in de spiegel kijkt?
